Quiltentoonstellingen in Bunschoten en Bussum

Afgelopen zaterdag zijn Charles en ik lekker op stap geweest. Hij had me kort ervoor verteld over een quilttentoonstelling in Bunschoten-Spakenburg. Daar zouden 100 quilts hangen, vooral gemaakt van de oude klederdrachtstofen. De tentoonstelling was die zaterdag voor het laatst en heette Van Ootje's Goet.

Het was niet moeilijk te vinden, GPS doet wonderen tegenwoordig en was ook niet duur om te bezoeken. Er hingen prachtige, mooie en leuke quilts en een enkeling waarbij zelfs ik de wenkbrauwen optrok. Ik mocht alleen de standaardzalen fotograferen, de echte topstukkenzaal niet. Helaas.

Een aantal van de quilts kende ik al van een vorig bezoek aan het Klederdracht- en Visserijmuseum in Spakenburg. Een bezoekje zeker de moeite waard. Vooral als je net als ik van die oude paarse stoffen houdt, die ze in Spakenburg verwerken in hun kleding en quilts.

Ik vond het wel jammer dat het exposeren van de quilts nogal wat te wensen overliet. Voor een prijzenkast, waardoor de kast hinderlijk aanwezig was. Voor een raam, met half gesloten lamellen erachter en dan in deze felle zon. Om te zorgen dat wij, quiltsters, ( en ze hebben wel gelijk) er niet met onze vingertjes aan zouden zitten, stonden er stoelen voor, met de ruggen naar de kijker. Dus je kon soms niet genieten van het mooie quiltwerk. En nu ik bezig ben voor Heidi, ben ik extra geinteresseerd in het quilten van samplers. En in de klassieke blokken in Samplers.

De "zenuwbol" in Spakenburgs paars en wit. Heel mooi

In de grote zaal hingen dus de topstukken. Bij binnenkomst hing mijn fototoestel nog (wel gesloten) om mijn nek en ik werd direct door een dame aangesproken of ik wel wist dat ik daar niet mocht fotograferen. ( Ik had het bij binnenkomst nagevraagd en er hing een duidelijk bordje in de deuropening) Dus toestel maar demonstratief opgeborgen. De quilts die er hingen, waren absoluut de moeite waard. Veel prachtige stoffen, veel klassieke patronen en heel soms ook een modern vrij patroon, maar toch weer met "oude" stoffen gemaakt. Er waren stukjes kant van mutsen in verwerkt, stukjes borduurwerk, leuk en mooi. Veel van dezelfde quiltster, ene Tiny. Jammer genoeg geen verdere gegevens van deze persoon.

Opeens hoorde ik en gesprek van de bewuste dame met een andere dame, die duidelijk een beginster was. "Quilts, die machinaal gemaakt zijn, zijn lelijk, zijn plat, lijken wel geplakt, leven niet. Kortom, zij zijn niet het echte werk". Zij stonden voor een quilt die ik even ervoor bewonderd had. Prachtig machinaal gepatchd, alle puntjes perfect op elkaar en heel mooi, machinaal, gequild, net naast de ditch. Mooie paarse kleuren met lichte bloemen als contrast, een klassieke Lemoynestar. Echt een hele, hele mooie quilt.

Ik meldde dat ik het niet met haar eens was. Er bestaat geen quiltpolitie en iedereen moet genieten van het maken van de quilt, hoe dan ook. Zou iemand die niet met de hand kan of wil werken, dan niet mogen quilten? Het antwoord was " Dan is het niet Gods werk." Op dat moment heb ik gezegd dat ik die discussie niet met haar aanging en ben verder gelopen om te genieten van de vele mooie quilts. Ik vind het zo jammer dat een quitster in de handen van zo iemand valt. Ik heb de beginnende mevrouw later buiten opgewacht en nog een tijdje met haar staan praten en mijn mening gegeven, dat je moet genieten van de hobby, hoe dan ook. Dat het niet uitmaakt hoe je quilt, als je je vaardigheden maar tot een mooi resultaat laat komen en dat het belangrijk is om een goede beginnerscursus te volgen. 'k Heb nog net geen visitekaartjes van het Quiltgebeuren meegenomen. (Moet misschien toch eens een stapeltje in mijn zak steken.)

De "handquilt" dame zag ik even later in een duidelijk machinaal gemaakte jurk in een machinaal gemaakte auto stappen. Ze pakte haar machinaal gemaakte telefoon om iemand te bellen.

Een tweede tentoonstelling was in de Maria- of Koepelkerk aan de Brinklaan in Bussum. Gewoon een kleine tentoonstelling van lokale quiltsters. De quilts zouden erg geinspireerd zijn op bijbelse voorstellingen, dus ik had me geharnast. Hoe bedrogen kwam ik uit. Er hingen leuke, vrolijke, mooi gepatchte en gequilte quilts. Soms klassieke patronen, soms een leuk panel gequild en afgewerkt, soms heel modern. Veel batiks, een favoriet van mij. Leuke quilts, mooie kerk, kortom gelukkig zag ik deze tentoonstelling na die Bunschoter dame, dit maakte mijn middag weer goed.

Later die middag zijn we nog lekker door gegaan naar vrienden in Huizen. Een wandelingetje in de felle zon over een orchiedeeenveldje in de buurt leverde weer wat leuke foto's op.
Het was een warme, maar leuke zaterdag.

http://www.mijnalbum.nl/Album=YQNSXCZ8

Oud en nieuw, Singer in Laren, quilttentoonstelling in Huizen en tentoonstelling Gouden Eeuw in China in Assen

Afgelopen weekend hebben we het weer lekker druk gehad. Sinds een aantal jaren vieren wij altijd Oud en Nieuw bij vrienden in Huizen, in 't Gooi. Gezellig met elkaar. Traditie is dan ook geworden om Oudjaarsdag naar het Museum Singer in Laren te gaan, omdat dat museum altijd hele mooie tentoonstellingen heeft.

Dit jaar zijn we al op de dertigste gegaan, want we hadden meer plannen dit weekend. 's Morgens om 11.00 uur liepen we Singer binnen en daar was de prachtige overzichtstentoonstelling van Jan Sluijters. Een bekende Nederlandse schilder die vanaf 1904 bekendheid kreeg. Eerst omdat hij met een mooi schilderij, naar de klassiekers, de Prix de Rome won, later omdat die prijs hem weer werd afgenomen omdat hij in Parijs het werk van de Modernen zag, van Picasso, Mondriaan, Braque en dergelijken. Hij werd veel te modern naar de commissie en vooral toen hij twee kussende vrouwen schilderde.

Ik kende het werk van Jan Sluijters al, vooral zijn portretten. Maar ik werd aangenaam verrast door zijn andere werk. Kubistisch, landschappen en mooie naakten. In zijn latere werk is hij weer meer gaan portretteren en ook zijn doeken met kinderen erop zijn geweldig. Hij had echt contact met de kinderen, dat kun je zien.

's Middags zijn we verder gegaan naar het Huizer museum. Daar was een tentoonstelling van de textielgroep QS2. Zij hadden met een dichter gewerkt. Samen met hem gedichten geschreven en gedichten uitgezocht. Aan de hand daarvan zijn ze aan het schilderen gegaan. Door een misverstand tussen de vrijwilligers heb ik de gehele tentoonstelling op mijn gemak kunnen fotograferen. Maar ik heb beloofd het niet te verspreiden. Als je de foto's wil zien, mail me dan prive.

Zaterdag zijn we naar Assen gereden. Het Drents museum was na een grondige verbouwing weer open. Met een zeer exclusieve tentoonstelling, China in de Gouden Eeuw. En die Gouden eeuw was voor China tussen 700 en 900. Dus onze Karolingische Tijd. Wat een prachtige tentoonstelling.

Allereerst het nieuwe museum. De ingang is verplaatst en onder een vroegere parkeerplaats naast het museum is nu een nieuwe vleugel onder de grond gebouwd. Met daken die schuin oprijzen boven de grond en ramen in die daken. Dus prachtige indirecte lichtinval. Je loopt onder de grond naar het "oude" gebouw, dat hierdoor in al zijn glorie bewaard is. Het museum in Assen was een klein museum, tot in de jaren '60 een groep kinderen van kunstenaars van rond 1900 het werk van hun deze kunstenaars gingen verzamelen. Hier zat vooral werk tussen van Nederlanders, dus b.v. prachtig servies van Colenbrander, metalen voorwerpen van Eissenloeffel, schilderijen ook van Jan Sluijters, Toorop, vroege Mondriaans en nog veel meer. Toen ze geen eigen museum konden oprichten, is deze collectie naar Assen gegaan. En die zijn er verder op gaan verzamelen. Ik vind het een unieke collectie, die niet veel musea in Nederland hebben.

De tentoonstelling China was in het nieuwe gebouw. Heel licht en met mooie decors. De stukken waren allemaal uniek en echt, geen kopieen, daar doen ze daar niet aan. Ze kwamen vooral uit de provincie Xi-an en zijn heel mooi uitgestald. Ik mocht er fotograferen, mits zonder flits, vandaar dat sommige foto's niet helemaal scherp zijn. Maar het is zeker de moeite waard om te gaan bekijken. Veel terra cotta beelden, niet zo groot, maar heel fijn bewerkt. Assen heeft een manier van tentoonstellingen binnen halen die uniek is. Ze hebben altijd hele speciale tentoonstellingen met prachtige stukken.

De collectie Archeologie is ook mooier en nieuwer opgezet, alhoewel het meisje van Ide nog niet echt een mooie plek heeft. Maar die zijn ze, geloof ik, aan het opnieuw inrichten. De vuurstenen werktuigen liggen mooi in de vitrines en het is ruim opgezet.

Boven is de klassieke moderne kunst van rond 1900 en helemaal boven is de nieuwe realistische collectie die men van de ING bank heeft gekregen. Modern, maar toch best mooi werk ertussen.

Heel Assen staat in het teken van China. De straten zijn versierd met rode lampions en de lantarenpalen hebben rood-roze jasjes over de lichtkappen. Het was druilerig weer, maar toch wel gezellig.

's Avonds heerlijk gegeten met elkaar en genoten van die oude klassieker, "Diner for one". Heerlijk.

http://www.youtube.com/watch?v=b1v4BYV-YvA

Nieuwjaarsdag gezellig bij mijn schoonzusje en zwager langs geweest, van wie ik nog een verlaat kerstkadootje kreeg. Prachtige gekloste hanger en oorbellen in de vorm van een ginkgoblad. Heel mooi, ik ben er erg blij mee.

Verder heb ik dit weekend mijn pinwheelvest afgemaakt en een tweetal blokken van de 3D quilt. Blok 009 en blok 010. Blok 009 moet ik nog afwerken en blok 010 moet ik iets aan veranderen heb ik gezien. De puntjes op de hoeken moeten dichter naar het midden, zodat ze de andere puntjes raken. Dus die zijn eigenlijk nog niet helemaal af. Maar ik ben toch weer verder. Kortom, ik ben heerlijk weg geweest en heb toch nog aardig wat gedaan.

Morgen weer werken en dan begint het gewone leventje weer.
Tot ziens en geniet maar van mijn foto's van Assen.

http://www.mijnalbum.nl/Album=GKNZTR7H