Bloggersdag in Brielle

Vandaag was er al weer de derde Bloggersdag in Brielle. Bij Janine en Willy in 't Quiltgebeuren. Met Janine gaat het steeds beter. Ze moet nog wel heel rustig aan doen, maar ze is toch al weer redelijk vaak in de winkel. Iedere dag een klein stapje vooruit, maar ze moet nog wel veel geduld hebben.

Bloggersdag. Ik herinner me nog de eerste, toen zat het helemaal vol. Dat was nu niet het geval. En waar ligt dat nu aan? Niet aan Janine en Willy, die zijn nog net zo hartelijk en lief als vroeger. Niet aan de winkel, ze hebben nog steeds dezelfde leuke dingen als vorig jaar. Zelfs meer, met al die leuke borduurdingetjes.

Aan de recessie? Het zal wel. Ik word daar een beetje moe van. Laten we toch met z'n allen niet vergeten dat om het gezellig te maken, je jezelf moet inzetten. En dat kost niets. En die materialen? € 5,00 per workshopje. Dat is toch wel te doen. Als je geen geld hebt, was je ook erg welkom met een eigen werkje. Janie en Willy hebben nog nooit iemand weggestuurd omdat die niets kocht maar gewoon voor de gezelligheid kwam.

Dus ik was er wel en ik vond het weer reuze gezellig. Je kon twee workshopjes doen. Eentje was een speldenkussentje borduren. Een lief klein lapje, een achterkantje erbij en een klein stukje kant als versiering. Janine had een doos met DMC garens neergezet als kleurtjes en als voorbeeld een hele set van die leuke boekjes.

Workshop twee was ook een speldenkussentje. Maar dan patchen. Allemaal ruitjes aan elkaar naaien tot een schattig sterretje. Dan een rand er aan als hoogte, een achterkant en een lief knoopje in het midden.

Ik ben gaan patchen, niet om een speldenkussentje te maken, die heb ik genoeg. Maar ik vind die sterretjes wel lief. Een stel sterretjes bij elkaar, randje eromheen, kantje erlangs en je hebt een lief quiltje. Dus dat zal het wel worden. Ik heb het ruitvormig malletje gekocht en ben aan de slag gegaan.

We hadden ook nog bezoek van een allerliefst tekkeltje. Ageeth had een van haar wondercreaties meegebracht. Willy was onmiddellijk dodelijk VERLIEFD. Ze zou zo wel naar de dichtsbijzijnde fokker willen rennen om weer zo'n schattige pup te halen. Eerst even wachten tot misschien deze winter.Maar het is echt een prachtig hondje.

Ina kwam ook nog even langs met haar eerste acht blokken van de Camelot, allemaal al quilt-as-you-go gequild en aan elkaar. Prachtig Ina. Ook zij is weer creatief geweest met de stofjes. andere volgorde, heerlijk om te zien.

Om drie uur was ik de laatste die wegging (Ja dat weet ik, ik ben altijd de laatste, maar ik moet altijd helpen opruimen. Dat heeft mijn moeder me zo geleerd) en ik had toen twee schattige sterretjes in elkaar.

Thuis was Charles druk bezig om alles voor de vakantie bij elkaar te zoeken en in de caravan te ruimen. Want................... maandag gaat het weer gebeuren. Charles gaat weer 12 dagen met de jongens kamperen. Die hebben er al weken zin in. Op "Mannenkamp" met Opa. Ze gaan naar een camping net voorbij Eindhoven. Ik hoop dat ze veel plezier zullen hebben.

Ik ben nu aan het laatste blok bezig van mijn Winding Ways. Dan gaat hij in elkaar en de randen er langs. Ben zo benieuwd naar het eindresultaat. Blok 008 is weer een blok waar ik heel tevreden over ben.

Eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt

Vanavond heb ik eindelijk mijn moed bij elkaar geraapt en ben ik begonnen met het handquilten van mijn Reminisence-quilt. Deze quilt heb ik een tweetal jaar geleden gemaakt, samen met de meiden van mijn quiltbee in Brielle.

Ik heb hem nog gesandwiched samen met Heidi, Janine en Tineke. In de oude lesruimte aan het Scharloo. Onder het wakend oog van Joni. Kun je nagaan hoe lang hij al ligt.

In Vijfhuizen heb ik vorig jaar een mooie kleur teal gekocht om hem te quilten. Ily garen, op aanraden van Heidi.

En nu ben ik begonnen. Als ik iedere avond maar een half uurtje eraan werk, moet hij toch een keertje een AFFO worden.

Ik quilt met de hand. Ik heb ooit een ring gekregen van iemand, een ring met pootjes op een stuk hardboard, zodat je hand er vrij onder kan bewegen. Het geheel heb ik op het onderstel van een kinderstoel steunen, want ik heb geen echte standaard. Maar dit werkt ook. Ik ben geen ster in handquilten, maar dit moet me lukken. Misschien niet met perfecte mooie gelijke kleine steekjes, maar gaandeweg moet het toch beter worden.

Nu eens zien of het allemaal lukt en hoelang ik erover ga doen.

Misschien is hij dit jaar met Kerst klaar. We zien wel. Wordt zeker vervolgd.