Eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt

Vanavond heb ik eindelijk mijn moed bij elkaar geraapt en ben ik begonnen met het handquilten van mijn Reminisence-quilt. Deze quilt heb ik een tweetal jaar geleden gemaakt, samen met de meiden van mijn quiltbee in Brielle.

Ik heb hem nog gesandwiched samen met Heidi, Janine en Tineke. In de oude lesruimte aan het Scharloo. Onder het wakend oog van Joni. Kun je nagaan hoe lang hij al ligt.

In Vijfhuizen heb ik vorig jaar een mooie kleur teal gekocht om hem te quilten. Ily garen, op aanraden van Heidi.

En nu ben ik begonnen. Als ik iedere avond maar een half uurtje eraan werk, moet hij toch een keertje een AFFO worden.

Ik quilt met de hand. Ik heb ooit een ring gekregen van iemand, een ring met pootjes op een stuk hardboard, zodat je hand er vrij onder kan bewegen. Het geheel heb ik op het onderstel van een kinderstoel steunen, want ik heb geen echte standaard. Maar dit werkt ook. Ik ben geen ster in handquilten, maar dit moet me lukken. Misschien niet met perfecte mooie gelijke kleine steekjes, maar gaandeweg moet het toch beter worden.

Nu eens zien of het allemaal lukt en hoelang ik erover ga doen.

Misschien is hij dit jaar met Kerst klaar. We zien wel. Wordt zeker vervolgd.